عشق و الوهیت میتوانند در کنار هم باشند،
زیرا عشق و الوهیت مترادف هستند،
ولی همجواری عشق و غرور امکان پذیر نیست.
بنابراین "هیچ" باش. هیچ منشاء همه چیز است،
هیچ منشاء بی نهایت است. هیچ همان الوهیت است.
هیچ یعنی نیروانا. بمحض اینکه فکر کنی که کسی هستی،
عشق از جاری شدن باز میایستد.
عشق از درون کسی به بیرون جاری میشود که:
"کسی نباشد". عشق در نیستی خانه دارد.
هنگامی که خالی باشی،
عشق نیز در تو جای خواهد گرفت.
که همه کار میکنند، تا تو بخندی،
تا تو شاد باشی. آزارت نمیدهند، دلت را نمیشکنند.
من این دوست داشتن پنهان را، بیشتر دوست دارم …
برایِ همین قیل و قال راه میندازه، عصَبی میشه،
داد میزنه، قهر میکنه، با خودِش و زَمین و زمان لَج میکنه،
برایِ اینکه به چِشم بیاد، برایِ اینکه دیده شه...
تو فقط میبینی که چِشماشو میبَنده و داد میزنه و هیچی نِمیشنوه؛
اون داره میپَره و دستاشو تِکون میده و میگه "هی، من اینجام، ببین مَنو!"
داره میگه "به من توجه کن"
و میدونی چقَدر درموندَست این جمله؟
سراسَر اِستیصاله و اگه به زبون بیاد؛
دیگه گفتن و نگفتنِش، فَرقی نداره....
آموختم که در همه حال و همه وقت باید عشق ورزید
حتی در زمان خستگی بیماری و یاس
آموختم که هیچ چراغی جز حال خوب امیدی روشن ،
برای علاج دل بیچاره نیست
و هیچ دستی نه آنقدر پایدار و محکم که دلیل خوشبختی و آرامش باشد
آموختم که جنگیدن همیشگی برای نداشته ها چشم ها را به روی داشته هایمان می بندد
گاهی باید با خیالی آسوده زندگی کرد رها از هر نبردی و شکستی .
میدانم که،
بخشیدن کسانی که از آنها زخم خوردهایم
سختترین کار دنیاست،
اما تا زمانی که هر صبح چشمان خود را
با کینه باز کنیم،
و آدمهای خاطرات تلخ را زنده نگه داریم
و در ذهن خود، هر روز محاکمهشان کنیم،
رنگ آرامش را نخواهیم دید.
گاه،
چشمها را باید بست
و از کنار تمام بد بودنها گذشت.
معنیش این نیست فرد بی احساسیم !
در واقع اونقدر بزرگ شدم که بفهمم
"مهم تر از خودم کسی نیست"
و باید از اونایی که ناراحتم میکنن دور بمونم ،
حتی اگه بی نهایت عاشقشون باشم!
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﺪ،
ﻭﻟﯽ ﮐﺴﯽ ﺩﻟﯿﻠﺶ ﺭﺍ نپرسد.
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻐﺾ ﮐﻨﺪ،
ﻭﻟﯽ ﺑﯽ ﺑﻬﺎﻧﻪ.
ﺁﺩﻡ ﮔﺎﻫﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﮔﻮﺷﻪﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﺪ،
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ بغل ﮐﻨﺪ،
ﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ، ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺁﺭﺍﻡ ﮐﻨﺪ …
خدا کند اینبار که پاییز تمام شد؛ زمستان نشود،
بهار شود. خدا کند باران که بند آمد،
خدا کند درختهای خشک، ناگهانی سبز شوند،
آدمهای غمگین، ناگهانی لبخند بزنند و همه چیز، ناگهانی خوب شود.
خدا کند که خدا روی سقف صیقلیِ آسمان برایمان پیغام بنویسد
که «کافیست هرچه غصه خوردید و رنج کشیدید و کسی را نداشتید!
آمدهام اندوه زمین را پاک کنم،
همهتان خوب میشوید، همه چیز درست میشود.»