هیچوقت به تهش فکر نکن
چون ممکنه برسی به غم ...
ته زندگی به این قشنگی ،
میرسی به مرگ
ته یه روز خوب ؛
ممکنه برسی به شب پر از فکر و خیال
ته یه خاطره قشنگ ؛
ممکنه برسی به یک یادش بخیر
از حس و حال الانت لذت ببر
در لحظه زندگی کن
به تهش فکر نکن ...❤️👌
هیچوقت به تهش فکر نکن
چون ممکنه برسی به غم ...
ته زندگی به این قشنگی ،
میرسی به مرگ
ته یه روز خوب ؛
ممکنه برسی به شب پر از فکر و خیال
ته یه خاطره قشنگ ؛
ممکنه برسی به یک یادش بخیر
از حس و حال الانت لذت ببر
در لحظه زندگی کن
به تهش فکر نکن ...❤️👌
هیچ کس نمیتواند فراتر از آنچه را که خود هست، ببیند.
منظورم این است که هر کس در دیگری بیش از آنچه خود دارد نمیتواند ببیند،
زیرا او را فقط به قدرِ هوشمندیِ خود میتواند ادراک کند و بفهمد.
پس اگر اندیشهاش نارسا باشد، هیچ استعدادِ ذهنی فردی دیگر،
حتی بزرگترین استعداد هم بر او تاثیری نخواهد گذاشت و
از صاحب آن جز پَستترین خصوصیاتِ فردی، یعنی همهی کمبودهای
مزاجی و شخصیتی، چیزی درک نخواهد کرد.
تواناییهای برترِ ذهنِ مخاطب به همان اندازه برایش
واقعیتِ وجودی دارند که رنگ برای نابینایان.
آرتور شوپنهاور
در باب حکمت زندگی
📚 @PDFbo0ok
آدم ها هر چقدر هم که صبور باشند ؛ یک روز صبرشان لبریز می شود ،
کم می آورند ، همه چیز را به حالِ خود می گذارند و می روند ...
همان هایی که تا دیروز ، دیوانه وار ، برایِ ماندن می جنگیدند ،
همان هایی که سرشان برایِ مهربانی و هم صحبتی درد می کرد ؛
سکوت می کنند ،
بی تفاوت می شوند ،
و جوری می روند ؛
که هیچ پلی برایِ بازگشتشان ، نمانده باشد ...
آدم ها به مرزِ هشدار که رسیدند ؛
آدمِ دیگری می شوند !!!
آنها هر بار شما را دلسرد و نا امید می کنند
تا زمانی که شما پیام رها کردنشان را دریافت کنید.
پایانى براى قصه ها نیست
نه بره ها گرگ میشوند،
نه گرگها سیر،
خسته ام از جنس قلابى آدمها!
دار میزنم خاطرات کسى را که
مرا آزرده!
حالم خوب است،
اما گذشته ام درد میکند!
حسین پناهی
این خاصیتِ من است که مشکلاتم را شبیه به انگیزه میبینم!..
شبیه به داغِ سوزانی، که وادارم میکند سریعتر از همیشه گام بردارم.
من به لطفِ دردهایم، هر روز قویتر میشوم، نه جا میزنم، نه کم میآورم،
میایستم و ادامه میدهم...
دوام میآورم و موفق میشوم...
قدر خوبیِ ڪسے ڪه عاشقمان بود
را وقتے میفهمیم ڪه چمدان به دست میرود.
دقیقه نود یاد ڪارهایے ڪه
میتوانستیم بڪنیم و نڪردیم
میافتیم.
دقیقه نود یاد حرفها و ڪارهایے
میافتیم ڪه حالا بخاطر گفتن
و انجام دادنشان پشیمان هستیم.
امّا زندگے بازے فوتبال نیست
ڪه در وقتهاے اضافے از روے
شانس گل بڪاریم.
زندگے در همین لحظه دوست داشتن است. بخشیدن و دل ڪندن و
مرهمِ روے زخم بودن را به لحظه بعد نگذاریم.
دل خوش نڪنیم به دقیقه نود،
دل خوش نڪنیم به وقتهاے اضافه!
دلِ شڪستن،رنجاندن دیگران را ڪنار
بندازیم و بے توقع محبت ڪنیم و عشق بورزیم
تمام مشکلاتی که از سر گذرانده اید
هیچ یک از آنها، شما را نکشت
اما تک تک آنها، باعث شدند
امروز یک آدم قوی تری باشید
پس نترسید
یا پیروزید، یا قوی تر
حالا با این طرز تفکر
میتوان گفت پیروز نخواهید شد...؟
چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون
دلم را دوزخی سازد دو چشمم را کند جیحون
چه دانستم که سیلابی مرا ناگاه برباید
چو کشتی ام دراندازد میان قلزم پرخون
زند موجی بر آن کشتی که تخته تخته بشکافد
که هر تخته فروریزد ز گردشهای گوناگون
نهنگی هم برآرد سر خورد آن آب دریا را
چنان دریای بیپایان شود بیآب چون هامون
شکافد نیز آن هامون نهنگ بحرفرسا را
کشد در قعر ناگاهان به دست قهر چون قارون
چو این تبدیلها آمد نه هامون ماند و نه دریا
چه دانم من دگر چون شد که چون غرق است در بیچون
چه دانمهای بسیار است لیکن من نمیدانم
که خوردم از دهان بندی در آن دریا کفی افیون
🌸 مولانا 🌸
وبرعکس تمرکز بر یک اندیشه منفی یا دیدن منظره ناخوشایند و یا یادآوری
اشتباهات گذشته خود و دیگران روحیه ای غمگین واندیشه منفی در انسان تولید میکند.
برای روشن تر شدن مسئله کافی است امتحان کنید مثلا دوبار روی یک چیز تمرکز کنید
مثلا روی یک جنازه در اثر تصادف و بار دیگر صحنهای از پیوند
وازدواج یک زوج خوشبخت!
نتیجه روشن است به همین دلیل از این اصل میتوانیم
برای برنامه ریزی کردن روی ًضمیر ناخودآگاه استفاده کنیم..
ومرتب با تمرکز کردن روی افکار مثبت
وخاطرات شیرین پیامهای مثبت و قدرتمندی را
به کامپیوتر ضمیر خود بدهیم.
اگر من بودم هرگز
این کار را نمی کردم!
اما بی برو برگرد روزی
خواهد رسید که آن
«هرگز با اطمینان» ما را
وسط همان داستان
پرت می کند و مشغول همان
عمل نکوهش شده...
کاش می دانستیم
"قصه های زندگی تکراری اند"
فقط جای شخصیت ها
عوض می شوند......
حالا میخواهد حق با شما باشد یا نه
اصلا مهم نیست ...
یک نفر که ترجیحِ مکررش ،
اولویتِ اکیدش به همه ی دنیا
فقط شما باشید
یک نفر که وقتی در غربت دنیا
گم و گور شدید با یک
"دیوونه غصه چی رو میخوری من که هستم "
گفتن ، گند بزند به همه دلتنگی ها
به همه درد ها ، به همه تنهایی ها ...
یک نفر که وقتی خسته روبروی دنیا زانو زدید
فقط با دیدن پیامش بلند شوید
و با همان دنیا ، تا آخر دنیا بجنگید
نه با دیدن چشمانش
و نه حتی با شنیدن صدایش
بلکه فقط با دیدن پیامش
همین..!